ACILARI PAŞLAŞMAYI BİLMELİYİZ

Türkiye  bir daha sallandı 25 Ocak 2020  Akşamın ilerleyen sessiz saatlerinde akşam yemeği hazırlığı bir yandan, bir yandan da  yatsı hazırlığı ile yasini şerif  ve dualarını yaparak, yarının ne olacağını bilmeden uyumaya hazırlanan masum insanlar bir anda 6.8 şiddetindeki depremin sarsıntısına yakalandılar. Bu yakalanış arkasında gözü yaşlı analar, çare arayan babalar, viran olmuş evler ve karabulutların çöküşüyle bir haykırış.

Daha Ülkemiz sınırlarımızdaki mücadele ve dışardan göçmenlerin sığınmacılarla ilgili yaraları sarılmadan bir acıyı daha yaşamak hepimiz için çok üzücü. Hayatın yaşam kıskacında hiçbir şey olmayacakmış gibi davranmaktan çok yarının ne olacağını düşünerek tedbirli olmalı ve şüphesiz ki takdiri Yüce Rabbimizdendir. İnsanlar dünya nimetlerinden yararlanırken bunların şükrünü bilmeli hiçbir zaman isyankâr olmamalı. Yaradan’a sığınıp devletimizin ve milletimizin büyüklüğü hiç zaman göz ardı edilmemelidir. Çünkü bu sefer ki felakette devlet daha tedbirli ve bilinçli olarak hemen yardıma koştu. Bunca zorluklara rağmen devlet ve halk el ele vererek acıları sarmaya devam etmektedir. Onun içindir ki Ülkemizin içinde bulunduğu şartlar göz önünde bulundurularak hareket edilmeli ve bu kış günlerinde Aziz Türk Milletinin yardım severliğine bağlılığıyla yardımlarımızı sürdürmeliyiz. Dostlarımızla sevdiklerimizle kaygı ve endişelerini paylaşmamız tabiidir.

25 Ocak 2020  Türkiye’yi yasa boğan karanlık bir akşamın ufkunun ardından, sessizliği  çığlıkla

hüzünlü bir ufukla akşamın karanlığı soluk, şaşkın ve telaşlı bir koşuşturma 6.8 şiddetindeki depremle  

mücadele başlamıştı. Evet bir akşam kış soğuğunun da hiç beklenmedik bir anda yakalandık.   Öyle bir kükreyiş ki insanlara kıyamet alametlerinin bir vesilesiydi. O akşam insanlarımız can pazarı derdinden, ailesini, evini, işini kaybetmenin hüznündeydi. Tüm Türkiye o akşam bir acı felaketiyle çalkalandı;  ve anında bütün insanlar her türlü imkanlarıyla acıyı paylaşmaya seferber olmuştu. Ta ki o an tüm dünya dahi ilk haber olarak duyurdu ve onlarda bu acıyı bizimle paylaşmaya başladılar. Türkiye’nin her zaman yapmış olduğu insani yardımlara bu sefer dış ülkeler bizim için kurtarma ekipleri, sağlık ekipleri ve  ihtiyaç yardımlarıyla seferber oldular .

Hiç şüphesiz ki Bayburt ‘lunun olmadığı bir şehir düşünülemez. Yıllardır yaşanan Doğunun ağır kış şartlarından, belli olan geçim imkanlarından, geleceğe daha güvenle bakmak için en çok sevdiği yakınlarından  ve doğduğu topraklardan  daha iyi yaşamak için gurbet ellere gitmekti. Ama gurbet orda bu sefer acı bir feleketle haber verdi.

                      Cenab-ı Hak bir daha böyle acılar yaşatmaması dileğiyle ölenlere rahmet, kalanlara başsağlığı  dilerken, yaralılarımıza acil şifalar dileriz.

          Sözümüzü Hicrani’nin şiiriy’le bitirelim: “Erzincan Depremi olmuş, (29 Aralık 1939) kırkbin kişi ölmüş, evler yıkılmış, ocaklar sönmüş, Hicrani, hicran içinde:

          “Sorulmaz hikmetin sual edeyim” diyor ve gene de soruyor;

                      “Sorulmaz hikmetin sual edeyim.

                      Söyleten sorduran sen değil misin.

                      Nedir bu alemi koydun tufana

                      Emredip attıran sen değil misin.

                      Nedir sersem ettin perişanları

                      Derdi mend eyledin gözü kanları.

                      Dedin ki Azrail alır canları

                      Can verip can alan sen değil misin.”  ve

Çünkü dünya fani ölüm anidir. İrşadi Babanın bir şiiriyle anlatalım:

“Nesine güvenim yalan dünyanın

 Şimdiye dek hiç kimseye kalmadı

 Sedd-i İskender’e Rüste-i Zal’a

 Ali gibi koç aslana kalmadı

Dünya kimse ile olmaz muttasıl

Server-i Huda’dır evlad-ı Resul

Onlardan öğrendik erkanı usul

Hasan, Hüseyin civana kalmadı

İrşadi der bu dert böyle nuş eyle

Böyle kuruldu herşeyi hoş eyle

Çok zenginlerin kanat çaldı yoruldu

Bu dünya ya gelen gitti kalmadı  “

                                               Nahit İMAÇ

YORUM EKLE

banner10